Hanne-Cecilie

Oppgåver eg har gjort.

2010-05-13T03:01:00.000-07:00

Magasinframside for eit dameblad.

Headeren til denne bloggen er også sjølvlaga.

Logo for Blikkfang UB. Vår eiga ungdomsbedrift.

DVD-cover for promoteringsfilm for vår skulen.

Internett skapar meir direkte ytringar

2010-05-12T07:51:00.000-07:00

Ytringsfridom er ein rett som inneber fridom til å ha eigne meininga og til å ta imot og gje informasjon utan at andre personar eller myndigheitene skal blande seg inn. Ytring skal møtast med ytring slik at folk lærer av kvarandre og ein kan sjå ting frå fleire sider og ein er ikkje låst til å meine berre ein ting lenger.

Retten til å ytre seg er viktig i samfunnet vårt, men ytringar som krenkar personar eller grupper er likevel ofte forbode, desse lovnadane er i tilfelle skrevet ned i eit lovverk. I Nore

g er ytringsfridomen Grunnlovsfesta og den vert regulert gjennom ulike lover. Ytringsfridomen i Noreg er avgrensa, ein

kan blant anna få straff for rasistiske eller ærekrenkande ytringar.

Det motsette av ytringsfridom er sensur. Sensur tyder å halde noko vekk frå ålmenta. Årsaker til at diverse informasjon vert sensurert kan vere at det vert sett på som umoralske, kan sette folk i eit dårleg lys eller liknande. Pornografi, vold og snikreklame kan sensurerast ved å gje det ei aldersgrense eller totalt forbod mot det. Spesielt born, men også heile ålmenta er årsak til at det brukast sensur i dag.

I Noreg har vi litt av både sensur og ytringsfridom, som er positivt for å få fram meiningar men samstundes verne menneske som kan ta skade av å verte krenka. Dette har fungert rimeleg bra. Det er sjølvsagt alltid nokon som bryt lova og seier ting som er krenkande for andre, men dei vil få straffa si.

Det som er det mest sentrale problemet innan området sensur og ytringsfridom i dag, er ytringar via nettet. Om nokon går ut på gata og skrik "din jævla neger" til ein farga mann på gata, ser ein med ein gong kven det er som skrik. På nett er ikkje det slik. Med oppfinninga internett kom også svært store problem som vi aldri før har vore plaga med. Ein kan lett gå inn på ein nettstad, kalle seg anonym og slenge krenkan

de kommentarar og sårande ord til andre utan at det kjem fram kven som eigentleg ytrar seg. Dette gjer til at det er vanskeleg å halde kontroll slik at ingen bryt lova om

ytringsfridom.

Eg trur at det har blitt mindre ærekrenking og rasistiske kommentarar direkte til menneske, men at det går via internett slik at ein blir meir anonym og ikkje vert oppdaga av myndigheitene. På denne måten får ein uttrykke meiningane sine sjølv om det er i strid med lova. Dette er eit problem som forgår i heile verda.

Ei anna kjend sak som gjeld ytringsfridom er Muhammed karikaturteikningane som vart offentleggjorde i avisa Jyllands-Posten i Danmar

k. Der var 12 karikaturteikningar av den islamske profeten Muhammed. Dette første til ein stor debatt om ytringsfridom og bl

asfemi og store konfliktar mellom vestlege land og den muslimske verda. Karikaturteikningane var

meint som vitseteikningar av Muhammed profeten sett i vestlege auge. Likevel var dette i strid med den Islamske religion og det førte til reaksjonar frå det Islamske folk.

For at retten til å ytre seg skal fungere i heile verda må ein vere klar på kva som er akseptert i kvart land. Muhammed debatten er eit godt eksempel på at det er vanskeleg å få sensur og ytringar til å fungere på kryss og tvers av landegrenser og religionar. Det er svært vanskeleg å få til retten til ytring i eit land uta

n at andre land får reaksjonar på det. Dette gjeld spesieltBilde

Bilede av en karikaturtekning. ytringar om religion, rasisme og livssyn.

Kvar enkelt person må klare å sjå kvar gränsa går på kVA ein skal utrykkje seg om. Hovodregelen er å ikkje seie noko som går på rase, livssyn eller på enkeltpersonar.

Illustrasjonsfoto: Hanne-Cecilie Sande

Personvern i forhald til offentlege personar

2010-05-12T07:36:00.000-07:00

Personvern er eit viktig tema om ein skal jobbe innan media og journalistikk. Det kan vere rimeleg utydelege grenser mellom det ein burde gjere kjent blant ålmenta og det ein ikkje burde gjere kjent på grunn av personvern. Personvern kan beskrivast som det enkelte menneske sitt krav på respekt frå andre og krav på å ikkje bli krenka av media. Personvernet er sterkt knytt opp mot kvart enkelt menneske sin rett på privatliv.

Enkelt sagt skal personar i utgangspunktet kunne bestemme kva andre skal få vite om han/hennar egne personlege forhold. Dette kan vere ei utfordring for journalistar som skriv om offentlege personar i samfunnet vårt. Offentlege personar har likevel ikkje så mykje rett på privatliv som vi andre som ikkje er så kjende i samfunnet. Dei har på ein eller anna måte som regel hatt moglegheita for å velje og ikkje drive med det dei gjer slik at dei får media etter seg. Derfor er det vanskeleg å vite akkurat kvar grensa går i forhold til elitepersonar og deira rett på sensur. Det er vanskeleg å få vere ein privatpers

on etter jobb. Om du er ein kjend person for folk flest har også folk flest interesse av å høre kva du driv med, også på fritida.

Enkelte menneske meinar at kjende personar har velt å gå den vegen dei har gått, og må derfor tåle den merksemda media gjer dei. Likevel er det situasjonar der også kjende personar vil ha fred frå media. Eit eksempel på dette er Jonas og Madeleine saka i Sverige.

Bilete teke av Madeleine og Jonas før brotet.

Fotograf: Scanpix, VG nett

Det svenske prinsesse paret vart forlova i fjor etter å ha vore kjærestar i over 7 år. For nokre veker sidan kom det fram at Jonas, forlovaren til prinsesse Madeleine her vore utru med den norske jenta Tora Uppstrøm Berg. Tora gjekk til Se og Hør og hevda at ho hadde vore intim med svenskeguten Jonas, forlovaren til prinsessa.

Konsekvensane av dette oppslaget i Se og Hør førte til at Madeleine reiste til New York for å tenkje utan at Jonas var med. Til slutt fann dei to ut at det var best å gå kvar til sitt og bryte forlovinga.

I denne saka var Se og Hør sin sjefsredaktør Harald Haave fast bestemt på at opplysningane dei skreiv i Se og Hør tilhøyrde ålmenta fordi problema til Madeleine og Jonas allereie var kjent frå før.

Pressetoppane i Noreg er ikkje einige med sjefredaktøren. Leder i norsk redaktørforeining, Nils E. Øy seier at dette er ein mann som skulle vorte gifta inn i ein familie, han har derfor ingen maktposisjon slik han står i dag. Derfor har heller ikkje han sine private gjeremål noko i offentlegheita å gjere. Generalsekretæren Per Edgar Kokkevold antek at Tora Uppstrøm Berg har fått betaling for opplysningane ho har kome med til Se og Hør.

Kjelder:

http://www.vg.no/rampelys/artikkel.php?artid=10000463

http://www.vg.no/rampelys/artikkel.php?artid=10004178

Her ser vi ei klassisk sak på det problemet som kan oppstå når det gjeld personvern og offentlege folk. Enkelte mediebedrifter er ikkje like flinke å halde preseskikken som andre, til dømes Se og Hør som vi les om her. Slike bedrifter får ofte gode saker ved å betale pengar til dei som saka gjeld. På den måten får ein kanskje mindre ærleg journalistikk i forhold til det avisene skriv om, som oftast ikkje er betalt journalistikk.

Det er vanskeleg å seie at betalt journalistikk er dårleg journalistikk likevel. Ofte er det viktige og alvorlege saker som kjem fram om ein av partane får betalt for å fortelje si historie. Det som kan vere problem med dette er at dei som vel å fortelje si historie kanskje ikkje veit konsekvensane av å fortelje historia. Eit eksempel er Tora Uppstrøm Berg som fortel at ho ikkje skjønte konsekvensane av å fortelje om henne og Jonas. Det er betre å skrive om ei sak som kjelda er sikker på at den vil fortelje det den går ut med, så den ikkje vert fortalt på grunn av pengar. På den måten er ein sikker på at det vert fortalt på rett grunnlag.

Svineinfluensa

2009-05-04T04:58:00.000-07:00

Svineinfluensaen er i grunn ein sjukdom som ramma grisar. Sjukdommen var først oppdaga i 1930 åra. No er denne influensaen smitta over til menneske, første tilfelle i Mexico. Seinare i andre land og Helsedirektoratet i Noreg er ganske sikker på at viruset kjem her til lands om ikkje så lenge.

I byrjinga var jo svineinfluensaen ei alvorleg krise som helsemyndigheitene bles opp noko utruleg mykje i media. Det var ikkje media sin feil denne gongen, men sjølve helsemyndigheitene som hadde skylda. Dei fekk heile Noreg til å bli hysteriske for denne livsfarlege sjukdommen. I dag, etter ei veke med hysteri fann dei plutseleg ut at denne sjukdommen ikkje var farlegare enn den influensaen vi er vande med i landet frå før. Då lurar eg på;

Kunne ikkje folk tenkje seg til det før, når kvart enkelt menneske som har døydd av dette viruset har hatt ein sjukdom frå før eller er veldig gamle? Eg har faktisk heile tida sagt at dette er hysteri og at ein ikkje må la vere å ete kjøt og drikke av andre si drikke berre på grunn av dette. Eg er kanskje for mykje avslappa i forhold til sånt, men herregud, vi må ikkje slutte å leve ordentleg for at folk TRUR at viruset KANSKJE er litt farlegare enn vanleg. Sei det til meg då det er bevist at det er det, då skal eg byrje å bli meir forsiktig.

Hip hop

2009-05-04T04:23:00.000-07:00

Eg skal danse hip hop på min solodans på eksamenshelga vår i Dans Utan Grenser. Eg skal då verte instruktør for yngre elevar og må derfor ta eksamen for å få lov til dette. Denne eksamenshelga foregår i Florø frå 5.-7. juni 2009.
Derfor vil eg fortelje litt om hip hop dansestilen. Hip hop er ein dansetype som omfattar ganske mykje forskjelleg dansing. Hip hop dans blir som regel laga til ein hip hop eller R&B musikk. Men sjølv om ein kanskje tenkjer på hip hop som ein type dans finn ein mykje forskjelleg.

Eksempel: Popping - Old School - Breakdance

Hip hop har vell sitt opphav i breaking som kom i New York rundt 1970. Dette vart eit kjennemerke for hip hop kulturen der. Seint på 1980 talet kom det også mange nye dansestilar og dei vart førde saman til ein hip hop kultur. Det er derfor vi i dag har mange forskjellege stilartar som går under hop hop namnet.

Kjelde

Eksamen i Dans Uten Grenser

2009-05-04T03:47:00.000-07:00

Frå den 5.-7. Juni 2009 skal eg og mi dansegruppe ha eksamenshelg. Denne helga skal vi vere i Florø. Fredagen skal vi ha teoriprøva, der vi skal vise at vi har lært noko i løpet av opplæringstida vår. Teorien går litt ut på kva dansetypar vi har, men også mykje om korleis vi skal oppføre oss som instruktørar for dei yngre elevane som vi skal ha, og i forhold til kvarandre som ei samansett gruppe.

Laurdag skal vi vise kva dansar vi har laga. Gruppa skal saman ha ein miks på tre minutt som skal innehalde mange typar dansar som hip hop, street, afro, bangela, eksperimentell og så vidare. Så skal vi ha ein dans som er på fem min som skal vere moderne dans. Moderne dans er mykje rolege eller ”finare” bevegelsar. Det er heller ikkje koreografi slik som hip hop. Moderne går meir ut på at vi skal formidle ei historie og eit bodskap. Når ein har sett ein moderne dans skal ein sitje igjen med meir enn berre tanken på at det var ein kul dans. Ein skal sitje igjen med tankar på kva dansarane skal fortelje og vil fram til.
Til slutt skal kvar og ein ha ein eigen dans på 1 minutt. Her kan ein velje sjølv kva dansetype ein skal ha. Eg har då velt hip hop, sidan det er det eg har dansa mest.

Søndag blir ein kjekk dag der vi har oppvisning for foreldra og feirar at vi endeleg har vorten instruktørar.

Arbeidarane sin internasjonale kampdag

2009-05-04T03:23:00.000-07:00

Skjønner ikkje heile samanhengen mellom natt til 1. Mai – en kveld der alle ungdommar går ut og feirar noko, og arbeidarane sin internasjonale kampdag. Ingen veit vell eigentleg kva dei feirar natt til 1.mai, men noko må det vell vere. Kanskje at dei får ein ekstra fridag? Kanskje feirar dei faktisk den internasjonale kampdagen til arbeidarar?

For det er det 1.mai er nemleg. Det er ein internasjonal dag for å vise arbeidarklassen sin styrke og for å føre fram saker dei vil fremje i dag. Det er faktisk flaut å nemne det, men dette visste eg ikkje for berre nokre månadar sidan. Eg har altså aldri brydd meg særleg om kva det var vi fekk ein ekstra dag fri frå på skulen og arbeid. Har berre ikkje tenkt over dette eller brydd meg særleg om det. Derfor har eg no bestemt meg for å lære litt meir om denne dagen, derfor tok eg fram til diverse kjelder som: Arbeidarane sin internasjonale kampdag - og byrja å lese.
1.mai er ein dag der alle arbeidarar kan fremje dei sakene dei vil ta opp. Det er den første dagen der alle arbeidarar frå heile Europa har samla seg til mønstring for felles krav. Denne feiringa kom i 1886 etter forslag frå dei fagorganiserte i USA. Denne dagen vart vedtatt som demonstrasjonsdag for arbeidarane.

Den første 1.mai feiringa her i Noreg var først i 1890 i Kristiania (Oslo) og i 1947 anerkjente Stortingen 1.mai som ein offentleg høgtidsdag.
Denne dagen vil vi tru har komen for å bli. Sjølv for dei som ikkje har noko å demonstrere for, er dette ein fin dag å berre vere soial og feire med andre.

Dans Uten Grenser

2009-04-27T05:34:00.000-07:00

Fotograf: Ukjend
For ei lita stund sidan vart eg med i ei dansegruppe i Førde som heiter SPEKTER. Vi er 10 jenter som skal ta over for den gamle gruppa "Function" til hausten. Vi er med i konseptet Dans Uten Grenser.

Dans Uten Grenser vart starta av Ove Henning Solheim. Han var interessert i dans men fekk ikkje eit slikt tilbod når han var yngre. Derfor ville han starte eit prosjekt for ungdom som var interessert i forskjellig type dans. At unge skulle bli sett og teke på alvor var det viktigaste for Ove Henning Solheim då han starta opp Dans Uten Grenser (DUG) i 1996. Eit viktig element i prosjektet er ung-til-ung formidling, som vil seie at instruktørgruppa ikkje berre dansar, men vert lærd opp til å lære andre å danse.

Spekter, som er gruppa eg er med i, består av 10 jenter i alderen 12-17 år byrja kring juletider 2008. Til hausten skal vi for alvor ta over i Førde. Då får vi eigne elevgrupper og det er då vi verkeleg får sjå korleis konseptet DUG fungerar. Det er mykje billigare å danse hos Dans Uten Grenser i forhald til mange ancdre danseverkstader, samtidig som inntektene til DUG går til prosjekt som instruktør-gruppa skal ha.

Prosjekta inneber at instruktørane reiser til eit land og besøkjer barneheimar og spreiiar danseglede og skapar fellesskap på kryss av kultur og relgion. Dans er ein kommunikasjonsmåte som alle skjøner på tvers av landegrenser.

Vi i Dans Uten Grenser i Førde, har sett oss som mål å ha tre prosjekt, og eit av dei iprosjekt i Afrika i løpet av tida vår. Eg ser veldig fram til alt vi får oppleve og vil anbefale alle som kan, til å byrje hos Dans Uten Grenser. Det er utrolig kjekt!